Ինչու ենք մոռանում

Ինչու ենք մոռանում? Որովհետև երևի որոշ ուժերի (հենց նույն ռուսական նաև) ձեռնատու չէ, որ հայը տեսնի մարդկային հասարակությունները կառավարելու, նրանց շարժելու, հավաքական էներգիա ստանալու և ուղղորդելու իրական մեխանիզմները: Նույնիսկ զարգացած մենեջմենտն է մարդու վրա ազդման այդ մեխանիզմները հաշվի առնում` մեխանիզմներ, որոնք կեղծ նյութականից, մատերիալիստականից դուրս են` ենթագիտակցականի ու հոգեկանի ոլորտներում:


Մենք, ազգային իդեան հայտարարելով կեղծ կատեգորիա, կտրելով մեզ մեր անցյալից` թեկուզ և ծուռ, թլոր Դավթից, հայտնվեցինք ոչ թե զարգացած ազգերի հետ հավասարը – հավասարի կարգավիճակում, այլ Գիքորի’, այո ինչքան էլ չենք ուզում դա տեսնել, բայց այսօր մեր հավաքական կերպարը Դավիթը չի` Գիքորն է հենց մեր իսկ ջանքերով:

Comments

comments

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply