Հոգեբանօրէն եւ քաղաքականապէս

Հոգեբանօրէն եւ քաղաքականապէս նման իրավիճակին անպատրաստ արեւելահայերը անկախութեան մասին չէին մտածում։ Լինելով տարածաշրջանի առաւել մեծաքանակ ժողովուրդը (Թկֆլիսի եւ Բաքուի բնակչութեան հիմնական մասը հայեր էին) նրանք տրամադրուած էին ապրել միասնական այսպէս կոչուած ԱՆԴՐԿՈՎԿԱՍԵԱՆ պետութեան կազմում։ Այդ է պատճառը, որ երեք ազգերից հայերը վերջինն էին, որ անկախ պետութիւն դառնալու որոշում ընդունեցին։ Վրացիների անկախութեան օրն է

մայիսի 26-ը, ազերիներինը՝ մայիսի 27-ը իսկ հայերինը մայիսի 28-ը։ Պատմական հանգամանքների բերումով նորաստեղծ անկախ Հայաստանը ինքնուրոյն կարողացաւ գոյատեւել ընդամենը երկու տարի 11 ամիս տարի (ներառեալ 1921 թ.-ի ապստամբութեան շրջանը)։ Աւելի պակաս գոյատեւեցին Վրաստանը (2 տարի 9 ամիս) եւ Ադրբեջանը (երկու տարի)։

Comments

comments

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply