Կիվիրյանը

Սնկի պես հա կուսակցություններ են բացվում: Սենց որ գնա հաստատապես ականատես կլինեմ «Կիվիրյանից վառվածների ու քշվածների» ազգային կուսակցության ստեղծմանը, առավել ևս որ միայն վերջին կես տարում մի 2000 հոգու ջնջել եմ ֆեյսի ընկերներիս շարքերից, մենակ այդքանը որ իրար գլուխ հավքվեն, եքա քաղաքական ուժ կարան կազմել, ավել՝ քան այսօրվա բազմաթիվ գաճաճ կուսակցություններ: Այ սենց ա Կիվիրյանը անգամ այս պարագայում փորձում կոնսոլիդացնել հայ ազգի ներուժը…))

Ազգային ժողովը

Մասնագիտական աչքով բայց մի բան ասեմ: Եթե այս Ազգային ժողովը չդիմացավ ճնշումներին ու գնաց ինքնալուծարման, դա նշանակում ա որ խորհրդարանական կառավարման մոդելը ներկայիս Հայաստանում չի աշխատում, ու պետք է այն շուտափույթ վերացնել, քանի երկիրը լրիվ տանձի չի կոճկվել նման մոդելի պարագայում: Իսկ եթե դիմացան ու չլուծարվան, ուրեմն անկախ ամեն ինչից այս մոդելը աշխատում ա, ու կյանքի և զարգացման իրավունք ունի: Նենց որ այդ պահն էլ կջոգենք…

ԱԺ լուծարումը

ԱԺ լուծարումը թեև անհրաժեշտ,ինչպես նաև հանրության մեծ մասին ներշնչված լինելու հետևանքով բավականին օրակարգային հարց է դառել, սակայն այժմ կոպիտ սխալ է արվում, լուծարման «վիժեցման» հետևանքները շատ լուրջ կարող են լինել։Իսկ Սահմանադրության փոփոխության հարցը կարծես մտածված երկրորդ պլան է մղվում։ Ամենասարսափելին այն է,որ անգամ մտածող հասարակության մի մեծ զանգված ԱԺ լուծարումն առաջնային ու երկրին խանգարող ֆակտոր է համարում, այնինչ առանց ավելորդ շտապողականության արտահերթը կարող է կայանալ 19-ի մայիսի վերջ-հունիսին։
Շտապողականության բազմաթիվ պատճառները որքան հասկանալի են, այնքան էլ լոգիկայից դուրս

Նիկոլին բերել են

Իմ բաւական հարուստ փորձառութիւնից սնուող երեւակայութիւնը դժուարութեամբ է ընկալում նման հնարաւորութիւնը, սակայ շատ ակնյայտ է, որ ինչ-որ բան այն չէ․․․․են չի այն, որ ժողովրդավարական պետությունը չի կարող լինել միջնադարյան միապետությունների ընտանիքու, չի կարող անվտանգությունը ապահովել մի կառույցով, որի անդամները ՄԱԿ-ում, եվրոխորհրդու և այլ ըեղեր, միշտ դեմ են քվեարկել հայկական տեսակետին, իսկ են թե Նիկոլին բերել են, որ Ղարաբաղը տա, չգիտեմ, համենայն դեպս արդեն վերջ պետք է տանք այն ձևին, որ Երևանն էր որոշու տալ-չտալ, թող Ղարաբաղը ինքը որոշի ու այ այստեղ, հարց կա, արդյոք հենց ղարաբաղին ինքը չի ուզում լինել Ռուսաստանի պռոտեկտարատ, ինչքան ես եմ տեսել, ղարաբաղցին երազումա լինել ռուսի պռոտեկտարատ, եկեք մենք մտածենք ՀՀ-ի տքղի մասին, իսկ ղարաբաղցին թող որոշի Հայաստանի հետա լինում, թե ռուսի

ԱԻՄ-ի գաղափարական կցորդը

Ինքնորոշման ազգայնացմամբ սկսւեց մեր պատմութիւնը, իսկ ազգայինի ինքնորոշմամբ ստեղծւեց Այբուբենը, Եկեղեցին, բանակը, երգը, պարը…։ Կա՞ որեւէ այլ կուսակցութիւն որն աւելի մեծ նպատակներ է ունեցել եւ ունի կամ աւելի մեծ ծրագրային հաղթանակ է ունեցել քան ԱԻՄ-ը։ Գործող եւ հիմնադրւելիք կուսակցութիւնները ի՞նչ պետք է անեն՝ տարիներ անց ԱԻՄ-ի գաղափարական կցորդը չդառնալու համար։
Շնորհաւորում եմ բոլորիս եւ առաջին հերթին ԱՄԿ-ԱԻՄ-ի հիմնադիրներին, որոնց մտքի լոյսը մինչեւ այսօր էլ փարոս է հայ քաղաքական մտքի համար։

Արգիշտ ախպեր

Արգիշտ ախպեր էս ի պակաս տականքը չի եղել…
Գյուղացիները բողոքի էին ելել Երևան – Երասխ մայրուղին փակել էին Այգավանում , սա եկավ ժողովուրդը բողոքում էին խաղողի մթերումից կոպեկներ էին ՝ ասեցին սենց որ գնա այգիները կքանդեն, էս էշն էլ հա քանդեք ՝ պարսկաստանից բազուկի սպիրտ կբերենք էժան կոնյակ կսարքենք….
Ասին տրակտոր չկա ՝…
Ասավ հա որձ կով լծեք վարեք…

Ռոբերտ Քոչարյանը

Մի բան ասեմ, էլի: Ընդհանրապես հին պատմական ավանդույթ ա, որ կողմերը, մենամարտից առաջ առաջադրում են իրենց կողմից նախընտրելի զենքերը, գործիքները, որոնցով տվյալ կողմը իր հակառակորդին առաջարկում է պայքարել: Այսինքն առաջարկում է սահմանել պայքարի կանոնները: Հավանաբար այս տրամաբանության շրջանակներում էլ, Ռոբերտ Քոչարյանը ներկայացնելով դատարան հայցադիմում ընդդեմ Նիկոլ Փաշինյանի, առաջարկում է պատերազմել օրենքի ու դատարանի շրջանակներում, այն պարագայում երբ իր հերթին Նիկոլը իր հակառակորդներին որպես պատերազմելու գործիք առաջարկում է փռել ասֆալտին, ցփխել պատերով, ընտանիքների անդամներին էլ հանել փողոց ու սամասուդ անել: 

ԱՄԵՐԻԿԱՆ

Ես սիրում եմ հիւրերիս որակեալ սնունդ մատուցել եւ մի քիչ էլ տնային տնտեսութեամբ եմ զբաղւում ու զգացել եմ որ կերերը թանկացել են եւ ահա․․․ պարզւում է՝ մեր «շակալ»-ները ռուսաստրուկ են խաղում այն դէպքում երբ իրենք ռուսները գիտեն, որ կան զի ԱՄԵՐԻԿԱՆ չթողեց հիտլերին խժռել իրենց երկիրը․․․ (շարունակում եմ) և հիմա այստեղ էլ Երևանի նման եմ խօսելու»: Առաւօտեան դասարան մտնելիս սկսեց ասել, «պրիվետ», իսկ հրաժեշտի համար` «պակա» իրենից շատ գոհ: Ուրեմն ի՞նչ, մեր լեզուն այսպէս ենթարկենք հասարակութեան պահանջի՞ն:

Մոռացել եմ իրազեկել

Մոռացել եմ իրազեկել, որ երկու օր առաջ 29-րդ անգամ բարձրացայ Արագածի գագաթ։ Այս անգամ անակնկալ որոշմանս պատճառն այն էր, որ ուզում էի ընկերոջս, ով իր թոռան հետ պատրաստւում է Արարատի գագաթ բարձրանալ եւ օգնել մարզական վիճակը ստուգելու եւ ամրապնդելու հարցում։ Լաւ վիճակում էին։ Իսկ ինքս անխոհեմ բան արեցի։ Ուղեկիցներիս ասացի, որ ինձ մենակ թողնեն։ Դժուարութեամբ համաձայնեցին։ Երբ լրիւ մենակ էի, որոշեցի հարաւային գագաթ բարձրանալ մէկ անգամ գնալուց յետոյ դժոարութեան պատճառով մերժածս ամենակարճ ճանապարհով։ Այն ժամանակ (մօտ քսան տարի առաջ) դժուար էր, իսկ հիմա․․․

Տօնն անցաւ

Տօնն անցաւ, բայց նկատենք, որ մեր մշակութային պատասխանատուները ԱՆԿԱԽՈՒԹԵԱՆ ՀԱՆՐԱՔՈՒԷԻ տօնական միջոցառման ժամանակ որեւէ հարթակ չէին տրամադրել ԱՆԿԱԽՈՒԹԵԱՆ ՊԱՅՔԱՐԻՆ ՈՒՂԵԿՑԱԾ ԳԵՂԱՐՈՒԵՍՏԱԿԱՆ ստեղծագործութիւնների՝ երգերի ու բանաստեղծութիւնների համար։ «Երգ երգոցն» էլ մնաց նոյն բոլշեւիկեան մակարդակի վրայ։ Ապազգային տականքներ են։

«Պէտք չէ այնքան խորը մտլել ռսի ․․․․ , որ չերեւաս»,-ասում էր Յարութ Սասունեանը ՀՀ նախագահին։ Դէ, եթէ խորհուրդը չես լսում, չես երեւում, հո չերեւացողի հետ չեն հանդիպելու․․․․»